حنظلهٔ بادغیسی، شاعر پارسی‌سرای قرن سوم هجری قمری و یکی از نخستین شاعران و گویندگان شعر پارسی است که در عهد طاهریان می‌زیسته است. نظامی عروضی در چهارمقاله از قول احمد بن عبدالله خجستانی دیوان شعری به وی نسبت می‌دهد. از اشعار وی تنها پنج بیت شامل یک قطعهٔ دو بیتی و یک مفرد به دست آمده است. در مجمع‌الفصحا آمده است که وفات حنظله در سال ۲۱۹ هجری قمری بوده است.